0

مدیریت ریسک استراتژیک کارآفرینی

مدیریت ریسک استراتژیک کارآفرینی می بایست جرات لازم را در انجام امور تجاری داشته باشند و فعالانه به مدیریت ریسک بپردازند تا بتوانند موفقیت مورد نظرشان را کسب نمایند. با این حال، برنامه تجاری کارآفرینان نشان دهنده آن است که توجه زیادی نسبت به مدیریت ریسک صورت نمی گیرد. به علاوه، از آنجائی که مشکلات موجود با سرمایه گذاران بالقوه مرتبط می باشد، کارآفرینان بودجه لازم را جهت حل این مسائل در دست ندارد و قادر به پیگیری اوضاع نمی باشند.

زمان تخمین زده شده مطالعه: ۱۲ دقیقه

علاوه بر این، با آمیختن مدیریت ریسک و فرآیند برنامه ریزی، کارآفرینان درک بهتری نسبت به سیستم تجاری پیدا می کنند و قادر به بهره مندی از ابزارهای تجزیه و تحلیل و مدیریت ریسک احتمالی می گردند.

کارآفرینان می بایست که پذیرای ریسک باشند

زمانی مدیران تصمیم به راه اندازی تجارتی می نمایند که ایده جدیدی در رابطه با خدماتی و یا کالایی در ذهن داشته باشند. آنها به این امید اقدام می نمایند زیرا معتقدند که می توانند تغییرات و اصلاحات جدیدی را به ثمر برسانند. با توجه به اظهارات بالا کارآفرینان معتقدند که منحصر به فردند. حقیقت آن است که برخی از تجارت ها به احتمال زیاد چند سال اول سوددهی لازم را نخواهد داشت. از این رو، راه اندازی تجارت جدید نسبتاً ریسکی می باشد و بنیان گذاران می بایست که توانایی مدیریت ریسک را داشته باشند. علاوه بر این، برخی معتقدند که ریسک پیش بینی شده بعدها تغییر می کنند و مدیران می بایست که آمادگی مقابله با مشکلات احتمالی را نیز داشته باشند.

گرایش های بشر به گونه ای است که همواره به دنبال تفسیر جزئیات است و کارآفرینان نیز به دنبال تفسیر برنامه های تجاری سازمان ها می باشند. در حقیقت، این گرایش ها در مدیریت ریسک سازمان های کوچک و بزرگ به یک میزان اند، ولی به نظر می رسد که مدیریت برخی از موسسات مالی بدرستی اهمیت و پیچیدگی اجزای مختلف تجارت را درک نمی کنند.

اکثر بانک ها و شرکت های بیمه ای از مدیریت ریسک جامع سازمان ها (ERM) برخوردارند.این سازمان ها در پی خلق برنامه مدیریت ریسک جامع اند تا بتوانند به اجرای فرآیند بپردازند.

می توان اظهار داشت که مدیریت ریسک جامع به عنوان یک فرآیند، تنها بر اساس برنامه های بزرگ و پر هزینه و وابسته به مدیر اجرایی ریسک نمی باشد.

 کارآفرین مسئول مدیریت ریسک، فردی است که مدیریت جامع ریسک سازمانی را با مدیریت های روزانه درهم می آمیزد. در نتیجه، مدیریت سازمان و مدیریت ریسک تفکیک ناپذیرند و هر دو همزمان به انجام می رسند.

۵ روشی که کارآفرینان قادر به یادگیری مدیریت ریسک می گردند.

کارآفرینان در تجارت جهانی به عنوان افراد پر جرات به شمار می آیند که همیشه به دنبال سکوی پرتاب متفاوت و در پی کسب موفقیت اند.

۵ روش یادگیری مدیریت ریسک استراتژیک کارآفرینی عبارتند از:

۱.پذیرش عدم قطعیت:

مطالعات انجام شده نشان داده است که بر خلاف اعتقاد عموم، کارآفرینان ذاتاً افراد ریسک پذیری نیستند و بر اساس تجربیاتشان به تدریج این ویژگی را فرا می گیرند. از این رو، تمام کارآفرینان به این موضوع واقفند که بدون ریسک پذیری، خلاقیت، دست آورد و پاداش تحقق نخواهند یافت و ریسک موجود در دید این مدیرها مشکل محسوب نمیگردد، بلکه بخشی از فرآیند خلق ارزش می باشد.

۲.توزین برابر فرصت های احتمالی:

کارآفرینان موفق پیگیر قوانین ابتدایی مدیریت ریسک اند. به عبارت دیگر، آنها به دنبال فرصت هایی اند که در صورت شکست لطمه زیادی نبینند ولی در صورت برد سودی ده برابر کسب کنند.

مدیران خبره هیچ گاه بیش از توانشان سرمایه گذاری نمی کنند و همیشه نقشه دومی را در ذهن دارند که در صورت لزوم از آن استفاده کنند. این پیش بینی ها منجر به کسب موفقیت و پایه ریزی تجارت های پایدار می گردد.

   ۳.درک و کشف فرصت های عالی:

مدیران هشیار متوجه محدودیت ها می باشند ولی اجازه محدود شدن فرصت ها و دیدگانشان را نمی دهند. زمانی که نیازی توسط کارآفرینان حس می گردد، آنها تمام تلاش خود را در برطرف گشتن خواسته ها می کنند، حتی اگر امکانات لازم جهت انجام آن را در دسترس نداشته باشند. از نظر آنها بی اهمیتی نسبت به فرصت ها ریسک به حساب می آید.

 ۴.نداشتن شغل مستقل و ریسک آن:

مشغول شدن در کارخانه ای بزرگ، موفقیت شغلی را تضمین نمی کند، از این رو، اکثر بنیان گذاران معتقدند که می بایست خودشان حرفه ای را از سر بگیرند ، چرا که از اعتماد به نفس لازم جهت ایجاد تحولات برخوردارند. به عبارت دیگر، این افراد ترجیح می دهند که مسئول سرنوشت کاری خود باشند، حتی اگر به قیمت صدمه دیدنشان تمام شود. در نتیجه، کارآفرینان زمانی شغل خود را از دست می دهند که شرکت و یا کارخانه شان ورشکسته شود.

 5.برگزیدن شغل مستقل به عنوان بهترین زمینه رشد:

بهترین شغل ها مهارت هایی را به افراد آموزش می دهد که آنها را مقاوم تر و موفق تر می نماید. به عبارت دیگر، برخی از شرکت ها، کارکنانشان را تنها محدود به وظایف شغلی می کنند که مانع رشد و شکوفایی توانایی هایشان می گردد. از این رو، بعضی از کارآفرینان تنها در اوایل دوره شغلی شان به عنوان کارآموز در سازمان و یا شرکتی مشغول به کار می شوند تا فنون کاری را فرا بگیرند و پس از آن خود به بنیان گذاری شرکت و یا کارخانه جدیدشان  بپردازند.

در نهایت، با بکارگیری فنون ذکر شده، کارآفرینان قادر به مدیریت ریسک در حرفه شان خواهند گشت.

ایجاد شبکه‌ها و ائتلاف‌های استراتژیک در مدیریت ریسک استراتژیک کارآفرینی

در دنیای رقابتی امروز، سازمان‌‌ها به‎تنهایی قادر به دست‌یابی به اهداف استراتژیک خود نیستند و برای حل این مشکل چاره‌ای جز همکاری با دیگر شرکت¬‌ها ندارند. یکی از این همکاری¬‌ها، اتحاد یا ائتلاف استراتژیک است که به ابزار مهمی برای مدیریت کسب‌وکار در راستای بهبود توانایی رقابت سازمان تبدیل شده است. این ساز و کار شکاف بین منابع موجود شرکت و الزامات موردنیاز آینده¬‌ی آن سازمان را پر می‌کند. اتحاد¬ استراتژیک می¬‌تواند موتور رشد و سودآوری در بازارهای داخلی و خارجی باشد. اتحادهای استراتژیک در توسعه¬‌ی مزیت رقابتی شرکت¬‌ها نقش مهمی ایفا می¬‌کند و نه‎تنها در امر تولید، بلکه در امور خدماتی مثل جهانگردی هم مفید است.

اتحادهای استراتژیک جز مهم‌‌ترین بخش¬‌های مدیریت استراتژیک در یک شرکت تجاری است. باید توجه داشته باشیم که اتحادها همواره لزوما موفقیّت‌آمیز نیستند و نرخ شکست در آن¬‎ها حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد است!

برای این‌که درک کامل¬‌تری از مفهوم اتحاد استراتژیک داشته باشیم، برخی از تعاریف رایج اتحاد استراتژیک را مرور می‌کنیم. «اتحادِ استراتژیک» یک توافق‌نامه‌ی هم‌کاری بین دو یا چند سازمان است که‌ می‌خواهند از این راه، موقعیت رقابتی و عمل‌کرد خود را از طریق منابع مشترک بهبود دهند.

در جای دیگر آمده است که اتحاد استراتژیک مشارکت دو شرکت یا دو واحد کسب‌وکار یا بیش‌تر برای رسیدن به اهداف مهم استراتژیکی است که شرکا به‌طور متقابل از آن مشارکت سود می‌¬برند.

اتحاد استراتژیک چیست؟

بررسی ها حاکی از آن است که کسب و کارها بدون همکاری های لازم با همدیگر در دنیایی پر از رقابت قرن بیست و یکم موفق نخواهند شد و ناگزیر به کسب و کار در اتحادهای استراتژیک هستند.

طبق تعریف، اتحاد استراتژیک نوعی همکاری بین دو یا چند کسب و کار مستقل به منظور انجام یک پروژه یا فعالیت ویژه (و با به کارگیری قابلیت ها و مهارتهای لازم توافق شده از سوی طرفین شراکت) می باشد . این نوع از همکاری یکی از سریع ترین روش ها در رشد و توسعه کسب و کارها به حساب می آید که طی آن کسب و کارها می توانند به بازارها، محصولات، مهارت ها و توانمندی ها و یا فرصت های جدیدی دست یابند که دستیابی به آنها به تنهایی برای آنها مقدور نیست و یا در صورت مقدور بودن مستلزم صرف هزینه های گزاف و غیر قابل توجیه می باشد . علاوه بر این، حضور در یک فعالیت مشترک برای شرکا این مزیت را در پی دارد که ریسک انجام فعالیت جدید و فشارهای ناشی از رقابت برای هر یک از آنان کاهش می یابد.

بر این اساس می توان گفت که اتحاد استراتژیک در دنیای تجارت امروز نقشی اساسی در موفقیت کسب و کارها بازی می کند و بر خلاف تصور سنتی در مدیریت استراتژیک که رابطه کسب و کارها با یکدیگر را تنها در پرتو مفهوم رقابت معنی می کند، اکنون می توان همکاری و اتحاد را نیز به این رابطه اضافه کرد.

تعاریف زیادی از اتحاد استراتژیک وجود دارد، ولی به‎طور کلی از تعاریف متعدد اتحاد استراتژیک،‌ می‌توان این‎گونه نتیجه‌گیری کرد که مفهوم اتحاد استراتژیک بر سه مبنا استوار است:

۱.      وجود حداقل دو شریک

۲.      دست‌یابی به اهداف استراتژیک

۳.     مشارکت شرکا، چه به‌صورت رسمی و چه به صورت غیررسمی

 البته نباید فراموش کرد که مفهوم اتحاد نیز خود یکی از روش ها برای کسب مزیت رقابتی در مقابل گروهی از کسب و کارها می باشد. لذا مطالعه چیستی و دلایل تشکیل چنین اتحادها میان کسب و کارها، توجیه اقتصادی و انواع آن می تواند از اهمیتی اساسی در رشد و توسعه کسب و کارها برخوردار باشد که در ادامه به بررسی آنها خواهیم پرداخت.

دلایل اقتصادی تشکیل شبکه

توجیه اقتصادی شبکه ها نیازمند استفاده از مفهوم زنجیره ارزش برای شکستن بنگاه به زیر فعالیت ها می باشد. تشخیص فعالیت های متفاوتی که در بنگاه انجام می شود، بسیار ضروری است.

واضح است که آن چیزی که در انجام هر فعالیت اهمیت دارد هزینه نهایی می باشد، چه فعالیت درون کسب و کار انجام گیرد، چه برون سپاری شود. در حالت انجام فعالیت درون کسب و کار آن را هزینه داخلی (IC) می نامیم؛ هزینه انجام فعالیت از طریق برون سپاری را قیمت بیرونی (EP: هزینه ای که به کسب و کار طرف قرارداد پرداخت می کنیم) به علاوه هزینه مبادله (TC). به این ترتیب کل هزینه بیرونی برابر خواهد بود با EC که حاصل جمع EP و TC خواهد بود. (EC=EP+TC)

به این ترتیب یک فعالیت در داخل سلسله مراتب کسب و کار انجام خواهد گرفت اگر EP+TC>IC. اما حالتی را تصور کنید که یک کارآفرین بتواند هزینه TC را برای کسب و کار کاهش دهد. زمانی که TC تا حدی کاهش یابد که EC+TCهزینه های مبادله و لزوم یکپارچگی فعالیت ها نمی توانند از آن بهره مند شوند.

فرآیند شکل گیری اتحاد استراتژیک

شناخت ضرورت و تعیین نیاز، انتخاب شریک تجاری، تعیین ساختار یا نوع اتحاد و مدیریت اتحاد چهار گام اساسی مهم در توسعه یک اتحاد برای کسب و کارها هستند. که در اینجا به توضیح هر یک از این مراحل می پردازیم.

تبیین نیاز استراتژیک اتحاد: تبیین نیاز استراتژیک اتحاد و به تبع آن شناخت هدف از اتحاد نخستین گام در تشکیل هر گونه اتحاد است که نقش بسیار مهم و ضروری در مراحل بعدی توسعه اتحاد به خصوص انتخاب شریک و تعیین ساختار اتحاد دارد.

مذاکره و انتخاب شریک مناسب: بعد از مشخص شدن هدف از اتحاد استراتژیک، نوبت به انتخاب شریک تجاری شایسته می رسد. انتخاب شریک شامل مقایسه نیازها، ارزش ها و توانایی های کسب و کار با نظایر آنها از (کسب و کارها) شریک می باشد. فرآیند مذاکره برای اتحادهای استراتژیک اغلب پیچیده و طولانی است و حتی ممکن است بیش از یک سال به طول انجامد. این پیچیدگی ممکن است ناشی از عقد انواع قرارداد لازم، ارتقاء امکانات و تسهیلات موجود، بررسی قوانین محلی و بین المللی و حتی مسائل پرسنلی باشد.

تعیین نوع و ساختار اتحاد استراتژیک: ساختار یک اتحاد (قرارداد همکاری، سرمایه گذاری مشترک با ایجاد هویت جدید و یا سرمایه گذاری مشترک بدون ایجاد هویت جدید) به شدت متاثر از نوع نیاز کسب و کار و نیز شریک تجاری اش (دو گام قبل) است. البته عوامل دیگری نیز همچون نوع صنعت، وجود یا عدم وجود رقابت بین شرکا، احتمال سوء استفاده از دانش کسب و کار توسط شریک (ها) و از این قبیل در شکل و ساختار اتحاد اثر دارد.

رهبری و مدیریت اتحاد: رهبری و مدیریت اتحاد عبارت است از هر آنچه که برای انجام کار در چارچوب اتحاد استراتژیک تعریف شده لازم است که مثلا شامل توازن و تطبیق نیروهای متفاوت و اغلب متضاد اتحاد با یکدیگر و هماهنگی آنها به صورت پیوسته است.

انواع اتحاد مدیریت ریسک استراتژیک کارآفرینی

۱. سرمایه گذاری مشترک

عبارت است از یک فعالیت مشارکتی تجاری که توسط دو یا چند کسب و کار با اھداف استراتژیک شکل می یابد و نهادهای مستقلی ایجاد می کند و به ھریک از این نهادها مسئولیتهای عملیاتی، مخاطرات مالی و پاداشهایی تخصیص می دهد درحالی که استقلال و هویت آن ها حفظ می شود. این نوع اتحاد از همه انواع دیگر رایج تر است.

۲. کنسرسیوم خدمات متقابل

عبارت است مشارکت کسب و کارهای مشابه در صنایعی که منابع خود را جهت کسب منافع و تکنولوژی پیشرفته یکپارچه می کنند که در غیر این صورت، دستیابی به آن ها به صورت انفرادی بسیار پرهزینه است.

۳. موافقتنامه صدور مجوز

توافقنامه ای است که طبق آن کسب و کار صادرکننده مجوز حقوقی را به کسب و کار دیگر در یک کشور یا بازار دیگر جهت تولید یا فروش کالا اعطا می کند و کسب و کار گیرنده مجوز مبالغی را به کسب و کار صادرکننده مجوز پرداخت می کند. این اتحاد وقتی مفید است که علامت تجاری کسب و کار مجوز دهنده شناخته شده و مشهور باشد.

۴. مشارکت در زنجیره ارزش

عبارت است از یک اتحاد قوی و نزدیک که در آن یک کسب و کار یا واحد کسب و کار موافقتنامه بلندمدتی با عرضه کنندگان یا توزیع کنندگان کلیدی را جهت کسب مزیت رقابتی شکل می دھند. این نوع اتحاد، حد اعلای اتحاد است.

آموزش جامع مدیریت دیجیتال مارکتینگ
آموزش جامع مدیریت دیجیتال مارکتینگ

اتحاد مدیریت ریسک استراتژیک کارآفرینی

مدیریت و حفظ اتحاد از ایجاد آن بسیار با اهمیت‌تر است. اتحاد باید به گونه¬‌ای مدیریت شود که عمل‌کرد مثبتی برای اعضا داشته باشد، در غیر این صورت به سرعت از بین می‌رود.

برای مدیریت اتحاد رویکرد چهار سی (۴C)  مطرح شده است. طبق این رویکرد یک اتحاد استراتژیک با استفاده از چهار فعالیت‌ می‌تواند به خوبی مدیریت شود.

این چهار فعالیت عبارت‌اند از:

•       CAPTURE یا به دام انداختن

مدیران اجرایی که قبلا در اتحادهای استراتژیک فعالیت داشته¬‌اند معمولا تجربه و بینش قابل توجهی دارند. شرکت¬‌ها اگر بتوانند از تجربیات و بینش¬‌های استراتژیک این مدیران استفاده کنند، می‌توانند سود زیادی ببرند و این تجربیّت را در اختیار بگیرند. وقتی که این تجربیات و بینش¬‌ها تحت کنترل شرکت قرار گرفت، حتی با خارج شدن این مدیران، افراد دیگری هم می‌توانند با استفاده¬ از آن تجربیات اتحاد را مدیریت کنند.

•       CODIFY یا مدوَّن کردن

بعضی از شرکت¬‌ها، همیشه یک گام جلوتر هستند! این شرکت¬‌ها، شرکت‌هایی هستند که تجربیات مدیران اتحادهای قبلی و بهترین اقدامات آن‌ها را مکتوب و مدوَّن می¬‌کنند و در اختیار مدیران ارشد خود قرار می‌دهند.

•       COMMUNICATE یا برقراری ارتباطات

برقراری ارتباطات سازمانی روش دیگری برای مدیریت اتحاد است. بعضی از شرکت¬‌ها شبکه‌‌ها و گردهمایی¬‌هایی از مدیران اتحادها را برای انتقال تجربه و دانش این مدیران تشکیل می‌دهند. ارتباطات فرد با فرد ابزار مفیدی برای انتشار دانش مدیریت اتحادها است.

•       COACHING یا تعلیم دادن

فعالیت و مکانیسم چهارم برای مدیریت اتحاد، هدایت برنامه‌‌‌‌های کارآموزی اتحاد و تعلیم دادن قوّه-‌ی ابتکار است.

.

سرفصل مقاله های رایگان آموزش کارآفرینی آکادمی راد

۱- تعریف استراتژی چیست؟۲-استراتژی کارآفرینی چیست؟۳- استراتژی مدل کسب و کار
۴-مدیریت استراتژیک کارآفرینی۵-استراتژی های کارآفرینی کسب‌و‌کارها۶-استراتژی‌های برای رشد کارآفرینی
۷-مدیریت ریسک استراتژیک کارآفرینی۸-استراتژی چیست؟۹-تدوین استراتژی کسب‌و‌کار جدید
۱۰-استراتژی های توسعه کسب و کار۱۱-استراتژی کارآفرینی کسب و کارآنلاین۱۲-تفکر استراتژیک کارافرینی چیست؟
۱۳-تعریف کارآفرینی چیست؟۱۴-استارت آپ چیست؟۱۵-چهار بعد اصلی یک کارآفرین
۱۶-کارآفرینی سازمانی چیست؟۱۷-مهارت های مورد نیاز برای کارآفرینی۱۸-مدل ذهنی کارآفرینان چیست ؟
۱۹-ایده در کارآفرینی۲۰-تست ایده کارآفرینی۲۱-برنامه ریزی کارآفرینی
۲۲-ایده چیست ؟۲۳-نوآوری چیست؟۲۴-کارآفرینی پاره وقت چیست ؟
۲۵-برنامه بازاریابی چیست؟۲۶-برنامه‌ریزی تعاملی چیست؟۲۷-برنامه عملیاتی و مالی کسب و کار
۲۸-مدیریت فرآیندهای کسب و کار BPM۲۹- اهمیت توسعه محصول۳۰- استراتژی محصول چیست ؟
۳۱- بیزینس مدل چیست ؟۳۲- فروش منحصر به فرد چیست؟۳۳- طراحی و توسعه محصول
۳۴- طراحی و تدوین طرح کسب و کار۳۵- استقرار کسب و کار۳۶- آموزش مدیریت زنجیره ای تامین
۳۷- بخش بندی بازار۳۸- تقسیم بندی بازار و بازار هدف۳۹- ماتریس SWOT چیست؟
۴۰- مدل OKR چیست؟۴۱- مزیت رقابتی چیست ؟۴۲- بیزینس پلن چیست؟
۴۳- وفاداری مشتری چیست؟‬۴۴- نحوه ارتباط با مشتری۴۵- تجربه مشتری چیست؟
۴۶- مشتری مداری چیست؟۴۷- چرخه عمر کسب و کار۴۸- مدیریت ارتباط با مشتری CRM
۴۹- شرکت دانش‌ بنیان چیست؟۵۰- برنامه ریزی استراتژیک بازاریابی۵۱- برندینگ چیست ؟
۵۲- نیاز به توسعه محصول۵۳- ماموریت شرکت چیست ؟۵۴- اکوسیستم کارآفرینی چیست؟
۵۵- بهره وری چیست ؟۵۶- خلاقیت در کسب و کار چیست؟۵۷- تیم‌سازی برای استارت‌آپ‌ها
۵۸- هک رشد چیست؟ هکر رشد کیست؟۵۹- مفهوم راه حل ها یا Solution۶۰- داستان کسب و کار چیست ؟
۶۴- پیچ استارت آپ چیست؟۶۵-لین استارت آپ چیست؟۶۶- مدیریت کنترل پروژه
۶۷- شتابدهنده کسب و کار چیست؟۶۸- هوش تجاری BI چیست ؟۶۹- هویت برند چیست؟
۷۰- استراتژی عام پورتر۷۱- کجا هم‌بنیان‌گذار پیدا کنیم؟۷۲- انواع سبک های رهبری
۷۳- مدیریت دانش چیست؟۷۴- فین تک چیست؟۷۵- فرق ایده و فرصت چیست ؟
۷۶- رهبری سطح پنجم چیست؟۷۷- MVP چیست؟ ۷۸- مرکز رشد (انکوباتور) چیست؟
۷۹- شتاب دهنده کسب و کار چیست ؟۸۰- برندسازی یا بازاریابی ؟۸۱- شرکت هلدینگ چیست ؟
۸۲- استراتژی STP چیست؟۸۳- تامین سرمایه برای استارتاپ۸۴-کارآفرینی دیجیتالی با سرمایه کم
۸۵-کارآفرینی اجتماعی چیست ؟۸۶-رشته تحصیلی مدیریت کارافرینی۸۷-
۸۸-۸۹-۹۰-

راه های ارتباطی با آکادمی راد در شبکه های اجتماعی

واتساپ آکادمی رادلینکدین آکادمی راداینستاگرام آکادمی رادتلگرام آکادمی رادتوییتر آکادمی رادیوتیوب آکادمی رادکلاب هاوس آکادمی راد

ارسال دیدگاه